vzw Het Veerhuis-Siddartha MSOC Vlaams-Brabant Drughulpverlening met een lage drempel en een hoge kwaliteit
U bent nu hier: Home - nieuws

 

't Wit Huis in Diest viert op 9 juni haar 20ste verjaardag met een opendeurdag

 

Commentaar daarbij van directeur Bert Joosen

 

Ik ben heel trots op het werk dat onze medewerkers hier al 20 jaar lang, dag in dag uit presteren. De cijfers in jaarverslagen en ook in dit boekje zeggen al heel wat, maar ze vatten de intensiteit niet van de problemen van onze gasten. Ze zeggen niets over de enorme barrières die zij moeten overwinnen en maken onvoldoende duidelijk hoe ongelijk de kansen van mensen zijn en met welke achterstand sommigen aan het leven moeten beginnen.

Cijfers geven eveneens onvoldoende weer wat het betekent om hier te werken. Als directeur heb ik het grootste respect voor de inzet van mijn medewerkers, voor het optimisme dat ze uitstralen en voor de kansen die ze steeds weer opnieuw aan hun gasten geven, maar vooral voor hun expertise en voor de creativiteit die ze aan de dag leggen om deze expertise nog dagelijks te verfijnen. Ik bewonder hen ook voor het feit dat ze enerzijds beseffen dat niet iedereen te helpen is, maar dat ze - wanneer ze worden geconfronteerd met een overdosis of een suïcide van één van hun gasten - toch de moed en de kracht vinden om door te gaan.

Dat is meteen ook het kenmerk van een laagdrempelig expertisecentrum voor verslavingzorg zoals 't Wit Huis er één is. Net door de lage drempel is er een hoge expertise nodig. Hier in 't Wit Huis worden we zowel geconfronteerd met zware heroïnegebruikers, als met experimenterende jongeren, zowel met ouders die wanhopig zijn door het gebruik van hun zoon of dochter, als met kinderen die opgroeien in een gezin waar druggebruik centraal staat. In bijna elke cliëntsituatie gaat het om mensen met een veelheid van problemen op vlak van geestelijke gezondheid, op sociaal-administratief vlak, op juridisch vlak enz.

De werking van 't Wit Huis zorgt niet alleen voor haar rechtstreekse klanten, de gebruikers, ze brengt de maatschappij in haar totaliteit veel meer op dan wat ze kost:

-          Minder en veiliger gebruik van illegale middelen

-          Minder opnames en meer ambulante opvang

-          Meer behouden en verkrijgen van tewerkstelling

-          Minder uitkeringen zoals o.a. leeflonen

-          Minder besmettingen met Hepatitis C en HIV

-          Minder maatschappelijke overlast

-          Minder criminaliteit

-         

Toch blijft het elk jaar weer bedelen en vechten om voldoende fondsen bij elkaar te krijgen om te doen wat er moet worden gedaan. Sommige politici hebben de mond vol over de ‘War on drugs’, waar dan handenvol geld naar toe gaat, terwijl iedereen weet dat die oorlog tegen drugs nog nooit ergens heeft gewerkt. Het wordt alleen gezegd omdat men denkt dat het dat is wat hun kiezers willen horen, terwijl ze dikwijls goed genoeg weten dat druggebruikers zich dan nog meer in de criminaliteit en de illegaliteit terugtrekken, met alle gevolgen vandien.

Geregeld worden hulpverleners zoals de onze afgeschilderd als een bende goed menende, maar halfzachte idealisten, die druggebruik goedpraten of op zijn minst gedogen. Niets is minder waar. De échte ‘war on drugs’ met kans op slagen is degene die hier gebeurt en in centra zoals het onze. Dat werk gebeurt samen met de gebruikers en heeft als doel voor ieder van hen het hoogst haalbare te bewerkstelligen, en dat volgens methodieken die hun waarde en effectiviteit wetenschappelijk bewezen zagen.

Toch bestaat er nog altijd een grote onzekerheid over de manier waarop onze werking zal moeten evolueren nu ze - toch al enkele jaren - is overgeheveld naar Vlaanderen. Het is onbegrijpelijk dat er onduidelijkheid blijft over het voortbestaan van ons MaPa-project, dat een onontbeerlijk facet van de werking is geworden. Tegelijkertijd worden organisaties als de onze verpletterd onder een administratieve rompslomp die nog nauwelijks te overzien is en zijn er talloze verplichte vergaderingen rond netwerken, samenwerkingsverbanden enz. zonder dat er een eurocent extra toelage is om dat allemaal te behappen.

We hebben er ondertussen mee leren leven dat onze werking veel minder middelen krijgt dan vergelijkbare andere werkingen in andere provincies, al blijft dat unfair aanvoelen. Gelukkig hebben we in de voorbije 20 jaar ook heel wat positieve ervaringen meegemaakt. In de eerste plaats denk ik dan aan de steun van Koepel Siddartha vzw en haar voorzitter Gust Lauwerysen, met in zijn zog de vele Siddarthavrijwilligers die zich hebben ingezet bij de opbouw van het centrum en voor onze werking. Er was de inzet van de gouverneur van Vlaams-Brabant, Lodewijk De Witte, die zich vanaf het allereerste begin vierkant achter de werking schaarde. Er was de financiële en andere steun van de plaatselijke overheden van Diest en Scherpenheuvel-Zichem. We maakten het protest mee van de buren bij de opstart, dat na een tijd omsloeg naar steun voor onze werking. Er waren verschillende projecten die niet mogelijk waren geweest zonder sponsors, zoals o.a. Kiwanis Tessenderlo en Schoenen Torfs.

Maar het meest hartverwarmend is wel het vertrouwen dat we kregen van de 2115 cliënten en vele honderden van hun familieleden die een beroep deden op de hulpverlening van 't Wit Huis. 

Het overheersende gevoel is dan ook blijdschap dat we ons 20-jarig bestaan kunnen vieren en natuurlijk ook trots op alles wat we in die twee decennia allemaal hebben verwezenlijkt. We blijven met optimisme naar de toekomst kijken en we zullen met zijn allen ons uiterste best voor doen om er met hetzelfde enthousiasme nog eens 20 jaar bij te doen.

 

Diest, 9 juni 2017

 

Bert Joosen

Directeur